دانلود پایان نامه

تاریخی. لیست این آثار به صورت زیر است:
کوه شاه نشین، استخر و بلوار، بام سبز، مجموعه تله کابین، مقبره کاشف السطنه و گنجینه تاریخی چای، پل خشتی (خشت پل )، پل خشتی گوکه (کوچک پرده )، خانه یاورزاده، خانه محمد صادقی، ساختمان قدیمی مسعود اصمعی در لاهیجان، ساختمان قدیمی کیا موسوی اصمعی، حمام گلشن، آرامگاه چهار پادشاهان (چهار اولیا )، بقعه میر شمس الدین، بقعه و مقبره شیخ زاهد گیلانی، بقعه میر شهید، بقعه آقا سید موسی بارکو سرا، بقعه پیر علی، بقعه آقا سید حسن شیرجو، مناره مسجد شعر بافان، مسجد جامع لاهیجان، مسجد اکبریه، مسجد خومر کلایه، تفرجگاه جنگلی شیخ زاهد، ایستگاه کشاورزی، باغ ملی ( پارک قوری)، پارک جنگلی میر صفا.
– کوه شاه نشین:
کوه شاه نشین (شیطان کوه ) و استخر معروف قدیمی که در پای آن قرار گرفته استدر مجموع جاذبه بسیار زیبایی به وجود آورده اند. این مجموعه از قدیم الایام مورد توجه و محل تفرج و تفریح اهالی لاهیجان و اطراف و گردشگران بوده است. در کتاب عالم آرای عباسی آمده است که شاه عباس در این مجموعه قصری عظیم برای خود بنا کرده بود ؛ ولی در حال حاضر اثری از آن بر جای نیست.
چارلز فرانسیس مکنزی در سفرنامه شمال از این استخر یاد می کند که طول آن 700 و عرض آن 200 گام بوده است. در وسط استخر جزیره ای به نام میان پشته وجود داشته است. در کنار استخر تاسیساتی برای گردشگران به وجود آمده که مورد استفاده گردشگران است.کوهی که استخر در دامنه آن قرار دارد یکی از مناظر گیلان است . نام واقعی این کوه که به غلط شیطان کوه نامیده می شود ٬ شاه نشین کوه بوده است. بر اساس آنچه اسکندر بیک منشی نوشته وجه تسمیه آن مربوط به قصری است که خان احمد خان ٬ یکی از معروف ترین پادشاهان محلی ٬ در این کوه برای خود ساخته بود. (عربانی ٬ 1387 ٬ صص 1708-1707)
– استخر و بلوار :
در پای شیطان کوه دشتی صاف و هموار به نام استخر شهر وجود دارد و در اطراف این استخر از درخت های شمشاد پوشانده شده است. این استخر به دستور شاه عباس احداث گردیده است. وسعت استخر 17.5 هکتار می باشد. در وسط این استخر ساختمانی قرار دارد که دارای سالن و صندلی هایی جهت پذیرایی است که مورد استفاده در جشن ها و عروسی ها می باشد. این ساختمان توسط بلوار و پل سیمانی طویل و کم عرض به محوطه استخر وصل می گردد. امکاناتی نظیر قایق سواری برای گردشگران و بازدیدکنندگان در استخر فراهم است.

– بام سبز :
در سال 1378 شهرداری لاهیجان در بالای شیطان کوه فضایی را در جهت بالا بردن ظرفیت گردشگری شهر لاهیجان به نام بام سبز ایجاد کرده است که دامنه آن چراغ هایی به فاصله معینی به صورت گردن بندی در اطراف این کوه ایجاد کردند که در شب منظره بدیع و زیبایی را به این مکان می بخشد.این محوطه سبز و زیبا به وسیله گذرگاهی از قسمت جنوبی پای کوه به آنجا منتهی می شود و پارکینگی با وسعت کم نیز در آنجا قرار دارد و چند مکان پذیرایی نیز جهت سرویس دهی بهگردشگران وجود دارد. از بام سبز حدود 80 پله سیمانی تا پای کوه تعبیه شده است که پیاده می توان از آن رفت و آمد کرد و آبشاری زیبا ودیدنی از بدنه کوه به طرف پای کوه سرازیر می شود. حوضچه این آبشار به وسیله پمپاژ از آب استخر تغذیه می گردد (سمیع خشک اسطلخی ٬ 1387 ٬ ص 92)

– مجموعه تله کابین :
مجموعه تفریحی و توریستی تله کابین احرار در سال 1384 ٬ فاز اول آن در بخش جنوب شرقی لاهیجان بر بلندای بام سبز لاهیجان افتتاح گردید. این مجموعه چشم انداز زیبا و بی نظیری را از شهر لاهیجان و شالیزارها و باغات چای اطراف آنرا به گردشگران هدیه می دهد.
تله کابین احرار بر فراز تپه ماهور های چای و مشرف بر شهر لاهیجان قرار دارد٬تله کابین در وضعیت فعلی دارای 33 کابین 6 نفره می باشد ٬ظرفیت خط 1000 نفر در ساعت با 5 دکل بین راه که فواصل بین آنها از 150 تا 650 متر می باشد. همچنین حداکثر اختلاف ارتفاع کابین تا سطح زمین در بعضی نقاط به 110 متر می رسد .طول مسیر فاز اول این مجموعه 1500 متر می باشد وگردشگران در هنگام طی این مسیر از منظر بکر طبیعی مانند باغات چای و روستای زیبای کوه بیجار دیدن خواهند کرد.در ایستگاه دوم تله کابین برای رفاه حال گردشگران امکاناتی از قبیل بوفه٬ آلاچیق ٬ پارک کودک و پارکینگ در نظر گرفته شده است و برای توسعه این مجموعه طرح های متعددی از جمله مجموعه بازی کودک (بادی) ٬ بازارچه سنتی در بام سبز ٬ مجموعه نمایشگاهی ٬ سورتمه تابستانی ٬ مجموعه حیات وحش ٬ آکواریوم و اقامتگاه های موقت پیش بینی شده است. کابین ها با درب های اتوماتیک با نام تجاری Omega 3 ساخت کشود سوئیس است.کابین ها از جنس آلومینیوم و پلی کربنات با جدیدترین طراحی روز اروپا می باشد.(کیوانی ٬ 1390 ٬ ص 73 و سمیع خشک اسطلخی ٬ 1387 ٬ ص 95 ، سایت ویکیپدیا2012 )

– مقبره کاشف السلطنه و گنجینه تاریخی چای :
شاهزاده محمد میرزا ملقب به کاشف السلطنه از مردان شایسته و نام آور گیلان است. وی در اول فروردین 1224 در تربت حیریه دیده به جهان گشود. وی پس از اتمام دروس ابتدایی نزد حسام السلطنه وارد دارالفنون شد و به فراگیری زبان فرانسه و علوم دیگر پرداخت. در سال 1260 برای فرا گرفتن علوم جدید راهی فرانسه شد. ناصرالدین شاه در سفر خویش به فرنگ ٬ وی را به ایران باز گرداند تا در وزارت امور خارجه ایران به کار مشغول شود.محمد میرزا پس از هشت سال اقامت در ایران به عنوان ژنرال کنسول ایران وترد هند شد. وی به گونه ای علمی و عملی فنون کشاورزی و صنعت چای سا
زی را آموختو به ایران بازگشت. در سال 1319 ٬ وی گیلان را منطقه مستعدی برای کشت چای یافت و عازم این ناحیه شد. پس از اندک زمانی مظفرالدین شاه به وی لقب کاشف السلطنه داد و امتیاز کشت چای را در تمام نواحی ایران به او اعطا کرد. در سال 1344 ه ق محمد میرزا برای کسب آخرین اطلاعات درباره چای عازم هند ٬ چین و ژاپن شد و سه سال به مطالعات دقیق علمی درباره چایکاری پرداخت و این بار با دانشی فرا تر و بهتر وارد کشورش شد.کاشف السلطنه در 31 فروردین 1308 ٬ پس از ورود به کشور در مسیر جاده بوشهر٬ اتومبیل وی سقوط کرد و در گذشت. (کیوانی ٬ 1390 ٬ ص 74 )
آرامگاه کاشف السلطنه بر روی تپه ای در جنوب خاوری شهر جای دارد. در آغاز بنا به سفارش کاشف السلطنه ٬ مزار وی که از مرمر سیاه بود ٬ بدون سقف و پوشش در میان بوته های چای قرار داشت . اما پس از چندی با دریافت 2 درصد درآمد چای ساخت آرامگاهی که در خور شان او باشد ٬ در دستور کار قرار گرفت . از سال 1335 خورشیدی با همت انجمن آثار ملی ٬ آرامگاه کاشف السلطنه با اسکلتی از بتن مسلح و نمای سنگ تیشه ای خاکستری با زیربنای 512 متر مربع ساخته شد . اتاق بسیار بزرگی که در کنار برج آرامگاه بود ٬ برای برپایی موزه تاریخ چای ایران در نظر گرفته شد. این طرح با پیشنهاد و اجرای میراث فرهنگی و با غرفه بندی و بهره گیری از تزئینات سنتی چوبی بسیار زیبا در دو طبقه پلکانی شکل در شهریور 1357 خورشیدی به پایان رسید.
این موزه با داشتن ادوات و وسایل سنتی و تخصصی مربوط به چای و مدارک مربوط به چگونگی فعالیت های پدر چای ایران ٬ همه روزه پذیرای بسیاری از مردم بومی و گردشگران است. موزه چای دارای سه بخش است ؛ بخش آرامگاه با برجی بلند و چهار گوش در باختر و سالن اصلی با دو اتاق که در خاور آرامگاه جای دارند. ورودی بنا در بخش خاوری قرار دارد. کف اتاق بزرگ اصلی با سنگ مرمر پوشیده شده است. این آرامگاه در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است. (کشوردوست ٬ 1385 ٬ صص 255-254)
– پل خشتی (خشت پل ) :
این پل در جنوب باختری شهر در محله پرده سر قرار دارد و از ساخته های دوره کیاییان است. در زمان قاجاریه این پل را بازسازی کردند. خشت پل لاهیجان بر سر راه شاه عباسی پیشین قرار داشت و اکنون باختر شهر را به بخش میانی پیوند می دهد . درازای پل 50 متر ٬ پهنای آن 5.4 متر و بلندای آن حدود 11 متر است. این پل دارای دو دهانه بزرگ و در پایه میانی پل سیل برگردان وجود دارد. پل دارای یک سطح عابر رو و دو سطح شیبدار جانبی است که با سنگ قلوه ای مفروش شده است. در برپایی بنا از آجر قرمز ٬ آهک و ساروج بهره گیری شده است و این بنا در چند دهه اخیر بازسازی شده است. (کشوردوست ٬ 1385 ٬ صص 255-254 )

– پل خشتی گوکه (کوچک پرده ) :
این پل در فاصله 10 کیلومتری جاده سیاهکل به گوکه در کنار بقعه تاریخی آقا سید نصرالله بر روی نهر باسکم کله و در ارتفاع 23 متری نسبت به سطح دریا واقع شده است.نام پل برگرفته از نام خود روستای گوکه است ٬ روستای گوکه از لحاظ تقسیمات کشوری جز شهرستان لاهیجان محسوب می شود. به گفته کهنسالان محل علاوه بر این پل ٬ یک پل بسیار بزرگ و یک امامزاده با نقاشی های بسیار زیبا و یک حمام قدیمی در این محل وجود داشته که در حال حاضر همه آنها از بین رفته اند و تنه اثر باستانی که به جا مانده همین پل است. این پل دارای یک دهانه اصلی با طاق جناقی است . سطح آن سنگفرش شده است. بر روی آن آثار فرسودگی سنگ ها و نفوذ آب به داخل بدنه پل مشاهده می شود. طول پل 7.30 متر و عرض آن 2.75 متر است . این پل فاقد هرگونه تزئینات می باشد و مصالح به کار رفته در آن از سنگ وآجر است. ابعاد آجرها 5*20*20 سانتیمتر با ملاط ساروج می باشد. ثبت این پل در فهرست آثار ملی کشور موجبات حفاظت و حراست آنرا فراهم آورده است. (عربانی ٬ 1387 ٬ ص 1710 )

– خانه یاورزاده :
این خانه از ساختمان های قدیمی لاهیجان در محله اردوبازار است. خانه مزبور در دو طبقه بنا شده و دارای اتاق های کوچک و بزرگ متعدد است.ظاهر بنا به علت تغییرات و تعمیرات مکرر شکل قدیمی خود را از دست داده است . ارسی های بسیار زیبا با شیشه های رنگارنگ از قدمت بنا حکایت می کند.در سال های اخیر خانه مزبور به یک واحد تجاری تبدیل شده و قدمت آنرا از بین برده است. (عربانی ٬ 1387 ٬ ص 1710 )

– خانه محمد صادقی :
از بنا های دیرین لاهیجان که در بافت تاریخی شهر ساخته شده ٬ خانه محمد صادقی است. این بنای مسکونی در دوره قاجار برپا گردیده و دارای گچبری و تزئینات بسیار زیباست. این بنا دارای یک تالار و شاه نشین با طاق گنبدی و سقف مقرنس کاری شده است و ارسی های مشبک دارد. (کشوردوست ٬ 1385 ٬ ص 254 )

– ساختمان قدیمی مسعود اصمعی :
این ساختمان در میدان چهار پادشاهان ٬ خیابان کاشف غربی ٬ کوچه عبدالله زاده واقع شده که از یک سو به محله قدیمی پرده سر و از سوی دیگر به مرکز محله گابنه منتهی می شود.این بنا در دو طبقه با زیربنایی حدود 125 متر مربع و هر طبقه به صورت ذوزنقه ساخته شده است. مصالح به کار رفته در بنا از چوب٬ سفال و آجر می باشد. از نکات حائز اهمیت و جالب توجه آن چاه آبی است که از آن به عنوان یخچال استفاده می شود. بنا در دو طبقه و دارای پلانی خطی می باشد و ارتباط بین فضاهای مختلف بنا به دو گونه صورت می گیرد:
یکی از طریق بازشوهایی که بر روی یک محور قرار دارند و به شکل اتاق هایی تو در تو عمل می نمایند و دیگر از راه ایوان باریکی در ضلع شرقی بنا ٬ رو به حیاط. سبک واسلوب ساختمان دارای ویژگی های معماری سنتی گیلان است.تاری
خ احداث بنا را می توان به دوره قاجار نسبت داد. ساختمان اصمعی در بهمن ماه 1383 با شماره 11151 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. (عربانی ٬ 1387 ٬ ص 1710 )

– ساختمان قدیمی کیا موسوی اصمعی :
یکی از بناهای بازمانده در بافت قدیمی لاهیجان این ساختمان است که در خیابان کاشف غربی ٬ محله گابنه قرار دارد.مصالح به کار رفته در ساخت این بنا از آجر٬ چوب ٬ سنگ ٬ و ملاط و آهک می باشد. بام بنا سفالپوش است و از مصالحی چون خشت وچوب برای تزئینات در و پنجره استفاده شده است. ساختار فضایی این بنا تا حدودی متفاوت بانمونه های مجاورش می باشد.تزئینات زیبا و بدیع ساختمان ٬ همواره آنرا از یک بنای مسکونی معمولی هم عصر خود متمایز می سازد. گچبری ها و نقاشی ها و سایر تزئینات داخلی

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید